Pluribus

Pluribus, “Dünyanın en perişan insanının dünyayı mutluluktan kurtarması gerekir.” cümlesini bir şaka değil, eksantrik bir gelecek kehaneti olarak alan, yakın gelecek distopyası. 2032 İstanbul’unda, küresel teknoloji konsorsiyumu Halcyon Authority, Pluribus Motoru adını taşıyan bir sinir-ağını devreye sokar. Amaç: toplumsal stresi yok etmek, suç oranını düşürmek ve “sürdürülebilir mutluluğu” zorunlu standart haline getirmek. Şehirlerin üzerine görünmez dalgalar gibi yayılan Euphrix protokolü, insanların limbik sistemine mikro titreşimlerle müdahale eder; öfke, yas, kaygı gibi “verimsiz” duygular sistem tarafından otomatik filtrelenir. İyi niyetli bir ütopya mı? İlk haftalarda öyle görünür – sokaklar güler yüzlü, haber bültenleri huzurlu. Derken minik arızalar büyür: pilotlar kokpitte kahkaha krizine girer, acil durum ekipleri tehlikeyi “negatif enerji” diye görmezden gelir, borsalar ebedi iyimserlik yüzünden felç olur. Dünyayı kasıp kavuran “zorunlu mutluluk” bir tür toplumsal afaziye dönüşür.